Prolog - My name is Ludmila Ferro.

Spojrzałam jeszcze raz na mojego iPhone. Żadnej wiadomości. Po zatem, od kogo? Po chwili namysłu usiadłam na ławce, i patrzyłam na piękne miasto, jakim było Buenos Aires. Po chwili spostrzegłam witrynę sklepu. Podeszłam do niego i ujrzałam coś, czego dawno już szukałam.Pamiętnik. Był w wzór w kwiaty, zapinany na kłódkę. Na środku widniał piękny, biały napis ,,Secret".
Po chwili namysłu weszłam do sklepu, po czym zakupiłam pamiętnik. Do tego kupiłam długopis i gdy wyszłam, ponownie usiadłam na ławce, i zaczęłam pisać :

Mam na imię Ludmila.Mam 17 lat. Dlaczego piszę ten pamiętnik?  Bo w moim Życiu za dużo się dzieje. Rodzice się rozdodzą, A ja nie mam przyjaciół. Jedynie mam przyjaciółkę Naty i mojego brata bliźniaka, Leona, który nie jest aż taki zły. Ale pewnie się, Pamiętniku, zastanawiasz, dlaczego? Bo jestem okropna. Ludzie nie chcą się ze mną przyjaźnić, i tyle. Nie chcą poznać mnie prawdziwej. Sądzą, że jestem żmiją. Chociaż...jest ktoś taki. Taki, kto chce mnie dostrzeć  prawdziwą. Federico. Ale... Czasami się zastanawiam po co? Może po to, aby mnie zranić, abym cierpiała? Federico jest dla mnie wielką i tajemniczą zagadką. I sama nie wiem, czy chcę ją rozwiązać.



--------------------------------------------------------------------------------

Cóż.... Mogę powiedzieć , że nie potrafię pisać prologów.
Do następnego ;)



Rose ;*